1 września 1939 roku rozpoczął się jeden z najtragiczniejszych rozdziałów w historii Polski i Europy. Tego dnia o świcie wojska niemieckie zaatakowały Polskę, rozpoczynając II wojnę światową. Zwyczajne poranki milionów ludzi w jednej chwili zamieniły się w strach, niepewność i walkę o przetrwanie.
1 września 1939 roku początek wojny.
Atak na Polskę rozpoczął się nad ranem. Jednym z najbardziej symbolicznych wydarzeń tego dnia był ostrzał polskiej składnicy wojskowej na Westerplatte przez niemiecki pancernik „Schleswig-Holstein”.
W kolejnych godzinach rozpoczęły się działania wojenne na wielu odcinkach frontu. Polscy żołnierze stanęli do walki w obronie kraju, swoich rodzin i domów.
Za każdym żołnierzem wysłanym na front pozostawali najbliżsi. Matki czekały na swoich synów, żony na mężów, a dzieci na ojców. Nikt nie wiedział, jak długo potrwa wojna i ilu z tych, którzy tego dnia wyruszyli do walki, jeszcze powróci.
Wojna, która odebrała milionom życie.
II wojna światowa przyniosła ogrom cierpienia. Ludzie tracili życie, domy, rodziny i poczucie bezpieczeństwa. Całe pokolenia zostały naznaczone doświadczeniem wojny, okupacji, terroru i śmierci.
Dla wielu osób 1 września 1939 roku był początkiem tragedii, której konsekwencje miały pozostać z nimi na całe życie.
Pamięć, która zobowiązuje.
Dziś, 1 września, warto zatrzymać się choć na chwilę i oddać hołd wszystkim, którzy zginęli podczas wojny oraz tym, którzy walczyli o wolność Polski.
Nie wspominamy tych wydarzeń po to, aby żyć przeszłością. Pamiętamy, ponieważ pokój nie jest czymś danym raz na zawsze.
Pamięć o ofiarach II wojny światowej jest naszym obowiązkiem. To także przestroga dla przyszłych pokoleń, jak wielką cenę może przynieść wojna.
Pamiętamy o tych, którzy zginęli.
Pamiętamy o tych, którzy walczyli.
Pamiętamy, aby historia nigdy więcej się nie powtórzyła.
Cześć Ich Pamięci.
